Wat is de Wet ter voorkoming van dubbele belasting?

De Wet ter voorkoming van dubbele belasting is een regeling die voorkomt dat belastingplichtigen twee keer belasting betalen over hetzelfde inkomen. Er zijn verschillende verdragen die de dubbele belasting voorkomen tussen verschillende landen. De vermindering is gelijk aan het bedrag dat tot de belasting die zonder de toepassing van dit besluit volgens de Wet inkomstenbelasting 2001 over het belastbare inkomen uit sparen en beleggen verschuldigd zou zijn, in dezelfde verhouding staat als het rendement van de rendementsgrondslag in het buitenland staat tot het noemerinkomen. De vermindering kan, met inachtneming van de verminderingen volgens andere regelen ter voorkoming van dubbele belasting, niet meer bedragen dan de belasting die zonder de toepassing van dit besluit volgens de Wet inkomstenbelasting 2001 over het belastbare inkomen uit sparen en beleggen verschuldigd zou zijn. Onder de belasting die zonder de toepassing van dit besluit volgens de Wet inkomstenbelasting 2001 verschuldigd zou zijn over het belastbare inkomen uit sparen en beleggen wordt verstaan: de over het kalenderjaar berekende belasting op het belastbare inkomen uit sparen en beleggen.

De Wet ter voorkoming van dubbele belasting is niet expliciet gedefinieerd in de tekst, maar kan worden geïnterpreteerd als de regeling die is opgenomen in het Besluit voorkoming dubbele belasting 2001 (Bvdb 2001). De toepassing van artikel 36, tweede lid, aanhef en onderdeel b, Bvdb 2001 heeft betrekking op de aftrek ter voorkoming van dubbele belasting. Bij toepassing van artikel 36, tweede lid, aanhef en onderdeel b, Bvdb 2001 moet het op enig moment in het desbetreffende gebroken boekjaar geldende hoogste tarief worden toegepast. Dat is in casu 25,8%. De tweede limiet is opgenomen in artikel 36, tweede lid, aanhef en onderdeel b, Bvdb 2001. Deze bepaling luidt met ingang van 1 januari 2012 als volgt: “2. Het bedrag van de in het eerste lid bedoelde vermindering is het laagste van de volgende bedragen: a. (..) b. Het bedrag van de in dat jaar volgens het eerste lid in aanmerking te nemen dividenden, interest en royalty’s, vermenigvuldigd met het percentage van het hoogste tarief, bedoeld in artikel 22 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969;”. Bij de toepassing van de tweede limiet moet rekening worden gehouden met het hoogste tarief, bedoeld in artikel 22 Wet Vpb 1969. Dat tarief is met ingang van 1 januari 2022 verhoogd van 25% naar 25,8%. Artikel 31 Wet Vpb 1969 regelt de gevolgen van de samenloop van een gebroken boekjaar en een wijziging van het hoogste tarief in artikel 22 Wet Vpb 1969. Ter bepaling van de verschuldigde vennootschapsbelasting wordt bij een gebroken boekjaar 2021/2022 uitgegaan van: de tot, respectievelijk vanaf 1 januari 2022 geldende tekst van artikel 22 Wet Vpb 1969, en een splitsing van het boekjaar in het aantal dagen tot, respectievelijk vanaf 1 januari 2022. Artikel 31 Wet Vpb 1969 werkt echter niet automatisch door naar artikel 36, tweede lid, aanhef en onderdeel b, Bvdb 2001. Voor de toepassing van laatstgenoemde bepaling moet daarom, gelet op de tekst van die bepaling, worden uitgegaan van “het hoogste tarief” dat op enig moment van toepassing is in het desbetreffende gebroken boekjaar. In casu is dat 25,8%.

Internationale belastingafspraken voorkomen dubbele belasting. In een belastingverdrag staat welk land belasting mag heffen over uw inkomsten. Als er geen belastingverdrag is, geldt het Besluit voorkoming dubbele belasting 2001. In dit besluit staat hoe Nederland dubbele belasting voorkomt als er geen belastingverdrag is. Dit geldt bijvoorbeeld bij inkomens uit ontwikkelingslanden. Het Besluit voorkoming dubbele belasting 2001 bepaalt welk land over welke inkomsten belasting mag heffen.